DSC_0299

ds. Dirk van Duijvenbode

Op 26 juni 1965 werd ik in het ziekenhuis van Leiden geboren, als eerste en enige in ons gezin. Mijn ouders waren al op leeftijd en zijn helaas jong overleden. Ik groeide op in het Noordzee-dorp Katwijk aan Zee.
Op dit moment heb ik geen relatie. Ik ben jaren getrouwd geweest met Marianne en uit ons huwelijk kwamen 5 kinderen voort: Klaas (22) en zijn vriendin Irene (22), Cor (21), Dirk (20), Heleen (18) en Johanne (14).
Na het basisonderwijs van de christelijke opleidingsschool deed ik VWO op het toenmalige Pieter Groen College in Katwijk. Omstreden in die jaren omdat er een communistische leraar op een christelijke school docent was.

Mijn roepingsgevoel voor het predikantschap was er vanaf mijn jeugd. Ik speelde kerkje en domineetje. In mijn puberjaren ging er nog wel even een storm overheen. Daarna stond het voor mij vast: ik wil theologie gaan studeren. Daarmee begon ik aan de universiteit in Leiden toen ik net 18 jaar was. In de periode die volgde werd mijn moeder ongeneselijk ziek. Ik verzorgde haar samen met Marianne een jaar lang.
Ik probeerde mijn studie weer op te pakken en voor mijn doctoraal studeerde ik af op drie vakken: Oude Testament, kerkgeschiedenis en dogmatiek. Mijn kerkelijke opleiding, aan dezelfde universiteit, werd onder andere gegeven door professor  van de Beek, professor de Kruijff en professor van Gennep. In 1992 studeerde ik af en was dankbaar dat ik meteen drie beroepen kreeg.

Vlak voor de kerst werd ik bevestigd in het Brabantse Nieuwendijk door mijn leermeester Pieter Stam. Een gemoedelijk dorp met een wat bekommerde inslag, waar altijd van alles gebeurde. Het leven was goed in het Brabantse land.
In de zomer van 1996 werd ik predikant in Strijen, in het puntje van de Hoeksche Waard. Een richtingengemeente van twee wijken in 1 kerk met twee buurtschappen. Dat gaf nogal eens gedoe en rivaliteit. Er kwam groei uit de rand van de gemeente doordat onze wijkgemeente zich open stelde naar buiten. De kerkjeugd was hecht van doopvont tot en met belijdenis.

In 2002 zocht Urk een dominee voor de jeugd. Op die zin alleen al nam ik het beroep aan en we  verhuisden noordwaarts, ingrijpend! Mijn bevestiger was mijn hartsvriend David Rodenburg. Evangeliseren in de orthodoxe kerken, veel trouwen en dopen, de kerk zien groeien en een groter nieuw gebouw in gebruik nemen. Er werd zelfs een tweede predikantsplaats gesticht. Het waren hectische maar gezegende jaren.

De wijkgemeente Dorpskerk van ’s Gravenzande kreeg contact met mij in de loop van 2008, wat resulteerde in een beroep. Ik werd bevestigd door Ds. Dirk Meijvogel op 1 februari 2009. Een fijne klik met de Westlandse hervormden. Het liep goed. In deze periode kwam er in mijn persoonlijk leven een radicale doorbraak na jaren strijd en aanvechting en bidden. Het jaar 2011 is het jaar van mijn coming out. Daarna vroeg mijn vrouw echtscheiding aan en dat heb ik gerespecteerd. Het gaf overal veel pijn en verdriet. Na een intensief proces van overleggen en beraadslagen hebben we gezamenlijk besloten dat ik me beroepbaar zou stellen. Daarbij vielen nimmer harde of boze woorden!

Er kwam contact met de Protestantse gemeente Monster. Kerkdiensten beluisteren, alles mee laten wegen, kennismaken: de pinksterdag werd de dag van het beroep. Op 2 september 2012 deed ik intrede, na de warme bevestiging van Ds. Bas van der Graaf, predikant van de Jeruzalemgemeente in Amsterdam-West.

Met veel vertrouwen en veel liefde ga ik in deze gemeente verder.

2012